Acı, uyanık kalmanın en eski ve en ilkel yoludur. Zihin yalan söyleyebilir, anılar kandırabilir, felsefe sizi süslü kelimelerle uyuşturabilir; ama teninizi kesen bir cam parçasının sinir uçlarınıza gönderdiği o saf, pürüzsüz yanma hissi asla yalan söylemez.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡK1rQV79QCb
Vincent avucundaki kanlı dikiz aynası parçasını sıktığında, damlayan her kan damlası kurumuş deniz yatağına çarpıyor ve yere değdiği an simsiyah, camsı bir obsidyene dönüşüyordu. Kendi kanıyla bu sahte evrene bir çapa atıyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡLLRPledClB
Simon’ın yüzündeki o alaycı, tanrısal ifade bir anlığına dalgalandı. Devasa satırını omzundan indirip iki eliyle kavradı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZ9oN3rARXX
"O elindeki de ne öyle?" diye kükredi Simon. Sesi, etraftaki o iğrenç koza-insanların inlemelerini bastırıyordu. "Fiziksel hiçbir şey getiremezsin buraya! Burası zihnin çöplüğü!"
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡyxgUjsTEw3
"Burası sadece inandığın şeylerin çöplüğü, Simon," dedi Vincent. Sesi titremiyordu. Korkusunu, avucundaki kesiğin acısına gömmüştü. "Sen kendini bir dev sanıyorsun çünkü gerçek hayatta bir hiçsin. O satır senin kibrin. Ama bu ayna... bu benim suçluluk duygum. Ve inan bana, benim suçluluk duygum senin kibrinden çok daha ağırdır."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡP1JWf6tp2f
Simon kükreyerek öne atıldı. İki buçuk metrelik devasa cüssesiyle yeri sarsarak sıçradı ve paslı satırını Vincent’ın kafasına doğru indirdi. Havayı yaran çelik, iğrenç bir ıslık çaldı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡRMAdoNMIIg
Vincent kaçmadı. Sadece elindeki kırık, kanlı aynayı havaya kaldırdı ve Simon’ın yüzüne doğru tuttu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡavH0XXbgQG
Satır, Vincent’ın kafasına bir karış kala havada asılı kaldı. Görünmez bir duvara çarpmış gibi titredi. Çünkü Simon, o aynanın kırık yüzeyinde kendi yansımasını görmüştü. Ama o devasa, yenilmez savaş ağasını değil; gerçek dünyadaki o acınası, karısının terk ettiği, altına işemiş, dükkânın köşesinde sızıp kalmış Simon Pall’u görüyordu. Aynanın içindeki Simon, ona bakıp hıçkırarak ağlıyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡeLbEMUeUx6
"Kapat şunu!" diye çığlık attı Simon. Dev cüssesi bir anda titremeye, görüntüsü tıpkı bozuk bir televizyon yayını gibi parazitlenmeye başladı. Büyüsü bozuluyordu. Kolektif bilinçte kendi gerçeğiyle yüzleşmek, bedeni asit havuzuna atmaktan farksızdı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡcZV3913ffx
"Benimle oynamaya kalkma Simon," dedi Vincent, aynayı ona biraz daha yaklaştırarak. "Burası senin krallığın değil. Burası senin hapishanen. April nerede?"
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7ebNxCJYPa
Simon elleriyle yüzünü kapattı, devasa bedeni küçülmeye, o eski hantal, alkolik haline dönmeye başlamıştı. "Bilmiyorum!" diye hırıldadı. "O çok derinlere indi! O... o Şehir'in merkezine, 'Unutulanlar'ın arasına gitti! Onu ben bile alamam oradan!"
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjJTFfMhs8O
Vincent aynayı indirip derin bir nefes aldı. Simon’ı o çamurun içinde kendi hezeyanlarıyla baş başa bırakıp, ufuktaki o hastalıklı, çarpık binalardan oluşan kabus şehrine doğru yürümeye başladı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ87mmbMhGT5
Zaman daralıyordu. Gerçek dünyada kalbi yavaşlıyor, donmuş bir beton borunun içinde bedeni yavaş yavaş ölüme teslim oluyordu. Eğer burada çok fazla kalırsa, April’ı bulsa bile dönecek bir bedeni olmayacaktı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfEPu9AG10Y
GERÇEK DÜNYA - MASSACHUSETTS, SAAT 06:15
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ8zvmq4xwdb
Edward Wilson’ın malikânesindeki devasa kütüphane, artık derme çatma bir acil servise dönüştürülmüştü. Ortadaki devasa maun masanın üzerinde, Marcus’un depodan getirdiği o tekinsiz, gizemli adam yatıyordu. Kollarına serumlar takılmış, göğsüne EKG elektrotları bağlanmıştı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡgvTn4G7skg
"Nabız dakikada on sekiz," dedi Edward’ın özel doktoru, alnındaki teri silerek. "Bu tıbbi bir mucize. Adamın kalbi neredeyse atmıyor ama beyin dalgalarını gösteren şu ekrana bakın..."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ1RFMYPCa9l
Monitördeki çizgiler, sanki adam arka arkaya onlarca sara nöbeti geçiriyormuş gibi çılgınca zıplıyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡmuXrhLEhrN
Edward, kollarını göğsünde kavuşturmuş bir halde adama tepeden bakıyordu. "Uyanacak mı?"
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡrNayCdDs8i
"Bu kadar yüksek dozda bir kimyasalla... Uyanması imkânsız. Bedeni burada ama zihni tamamen kopmuş durumda."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ13f5XsJE7c
Edward gülümsedi. O buz gibi, sosyopat gülümsemesi yüzüne geri dönmüştü. Gözlerini Marcus’a ve odanın kenarında dikilen, baştan aşağı silahlı, dövmeli dört özel infazcısına çevirdi.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡpzpo53MDHh
"Fare deliğine kaçtı," dedi Edward, adamın hareketsiz yüzüne bakarak. "Bizi dışarıda bırakıp, kendi inşa ettiği o hastalıklı hayal dünyasına saklandı. Formülü de kendisiyle birlikte o cehenneme götürdü."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡin6ds7w1IW
"Ne yapacağız patron?" diye sordu Marcus. "Laboratuvardaki çocuklara haplardan birini verdik, sentezlemeye çalışıyorlar ama içindeki etken maddeyi bulamıyorlar. Dünyada böyle bir molekül dizilimi yokmuş."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHSQtX3DPVw
"O zaman laboratuvarı boşverin," dedi Edward. Masanın üzerindeki küçük metal tepsiyi eline aldı. Tepside, adamın cebinden çıkan on iki adet siyah hap duruyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡqfmS4rwihs
"Bir mekanı ele geçirmek istiyorsanız," dedi Edward, haplardan birini alıp Marcus’a uzatarak, "kapıda beklemezsiniz. İçeri girer, içeridekilerin gırtlağına çökersiniz."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡjIfmSkLLN1
Marcus yutkundu. "Patron... Oraya mı gideceğiz? Hepimiz mi?"
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡHjl52dkvu6
"Siz benim askerlerimsiniz," dedi Edward, sesini tehlikeli bir şekilde alçaltarak. "Benim için Kolombiya ormanlarında mermi yediniz, sınır ötesinde adam doğradınız. Şimdi bana bir rüyadan mı korktuğunuzu söylüyorsunuz?" Diğer dört infazcıya döndü. "Herkes birer tane alsın. Silahlarınızı burada bırakın, orada işe yaramayacaklar. Oraya gittiğinizde... öfkenizi, karanlığınızı ve ne kadar acımasız olduğunuzu yanınıza alın. O dünyayı kendi şiddetimizle yeniden inşa edeceğiz."
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡG2hVApUV91
Edward siyah hapı dilinin üzerine koydu. Marcus ve diğer dört adam da tereddütle ona eşlik etti.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡaNGv2Ijucw
Altı adam. Altı ölüm makinesi. On saniye sonra kütüphanenin zeminine ağır çuvallar gibi yığıldılar.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡPaRfrk1r9e
Kartel, kolektif bilinci işgal etmeye geliyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ0aLk1c0Zop
Kolektif Bilinç - Şehrin Sınırları
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡkiS8ab7ilt
Vincent, çarpık şehrin paslı demir kapılarından içeri adım attığında gökyüzü aniden ikiye yarıldı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡojN1A9XxVk
Bu bir mecaz değildi. O mürdüm eriği rengindeki hastalıklı gökyüzü, devasa bir cam kubbeymiş gibi çatırdadı ve ortadan ikiye kırıldı. Çatlağın içinden sızan ışık, ne güneşin ne de ayın ışığına benziyordu; ölü bir televizyon ekranının o kusturucu, gri karıncalanması gibi bir şeydi.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡT5zBVbN411
"Ne oluyor..." diye fısıldadı Vincent, elindeki kanlı aynayı sıkarak.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡwNpTTEPHR2
O sırada, gökyüzündeki çatlaktan aşağı devasa, şekilsiz bir gölge süzülmeye başladı. Gölge yere yaklaştıkça bir insan formunu andırıyor ama sürekli değişiyordu. Binlerce farklı yüz, binlerce farklı ses aynı anda o bedenin içinde kaynıyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡ7gtl5Xd4NG
Bu, gerçek dünyada onlarca hapı aynı anda yutup aşırı doza giren o Gizemli Adam'dı. Ama artık bir insan değildi. O, sistemin içine sızmış devasa bir virüs, kolektif bilincin kodlarını parçalayan yürüyen bir felaketti.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡfMIOU8KO50
Adamın (ya da artık her neyse onun) ayakları yere değdiğinde, şehrin asfalttan değil de kurumuş insan derisinden yapılmış gibi duran sokakları dalgalandı. Binalar büküldü.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡZLTlTqr6OY
Aynı anda, Vincent’ın hemen yüz metre ilerisinde, toprağın altından altı farklı silüet siyah bir duman gibi fışkırdı. Edward Wilson ve ölüm timi.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡo1HZOjHlbX
Edward, gerçek dünyadaki takım elbisesiyle değil, zihninin derinliklerindeki o saf diktatör yansımasıyla buradaydı: Üzerinde simkapkara, askeri bir üniforma vardı. Gözleri yırtıcı bir hayvanınki gibi parlıyordu. Adamları ise birer insandan çok, yüzleri olmayan, sadece kas ve şiddetten ibaret devasa zebanilere dönüşmüşlerdi. Zihinlerindeki acımasızlık, bedenlerini mutasyona uğratmıştı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡWKTxyaHMZG
Edward başını kaldırdı ve gökyüzünden inen o devasa anomaliye, Gizemli Adam'a baktı. Gülümsedi. "Seni buldum," diye fısıldadı.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡBdBeZ3x2We
Vincent, kırık bir duvarın arkasına sindi. Gerçek dünya ile rüya evreninin sınırları tamamen çökmüştü. Yukarıda, Vermont’un karları altında donan bedeni umurunda bile değildi artık. Çünkü birazdan burada yaşanacak olan savaş, felsefe kitaplarında yazan hiçbir kıyamet senaryosuna benzemiyordu.
12Please respect copyright.ＰＥＮＡＮＡvYDba2RGAO
Burası tanrıların değil, canavarların doğduğu yerdi. Ve Vincent, elinde kanayan bir ayna parçasıyla o canavarların tam ortasında kalmıştı.
ns216.73.216.48da2
and then Add to home screen.