232Please respect copyright.PENANAidPbJHYIw3
Gece çöktüğünde malikane daha ağırlaşıyordu. Sessizlik yalnızca sessizlik değildi; sanki ev, karanlıkta kendine daha fazla yer açıyordu. Katie, eski odasında uyumaya çalışırken fark etti bunu. Gözlerini kapadığında hiçbir şey hissetmiyor, ama açtığında odanın karanlığı birkaç santim daha yaklaşmış gibi görünüyordu.
232Please respect copyright.PENANA9VdJA0z3db
Uyku uzun süre gelmedi.
Gölge uzadıkça, düşünceler kısalıyordu.
232Please respect copyright.PENANAL9AImSB7Gq
Saatin kaç olduğunu bilmediği bir anda, koridordan bir ses yükseldi.
232Please respect copyright.PENANAvq2uEeMRWe
İlk başta ayak sesi sandı.
Daha sonra, ahşabın gerilmesiyle oluşan o ince çatırdamadan farklı olduğunu fark etti. Ses ritmikti.
Nefes alıp veren bir şey gibiydi.
232Please respect copyright.PENANAkvPXdltj1o
Katie yatağından doğrulup kapıya yöneldi. Elini tokmağın üzerinde gezdirdi ama açmadı. Kapının ardındaki sessizlik bir anda çökmemişti; tam tersine, bekliyordu. Ev, onun hareket etmesini istiyor gibiydi.
232Please respect copyright.PENANAUvcjDQa8Ac
Derin bir nefes alıp kapıyı araladı.
232Please respect copyright.PENANA2Huz4ut0VL
Koridora yayılan loş ışıkta hiçbir şey yoktu. Ancak duvarlara asılı eski fotoğrafların cam yüzeylerinde, Katie’nin kendi yansıması bile düzgün durmuyordu.
Bir tanesinde omzunun arkasında, bir gölge kıpırdadı.
Bakışını geri çevirdiğinde fotoğraf tamamen normaldi.
232Please respect copyright.PENANA3Kx05wIUgN
Koridoru ağır adımlarla geçti. Merdivenlerin başına geldiğinde aşağı kattaki karanlık bir tünel gibi görünüyordu. Işığa uzandı — tam o sırada derinlerden bir kapının kapanma sesi geldi.
232Please respect copyright.PENANAr0dPGmWQXa
Katie irkildi.
Bir an nefesi kesildi.
Evde başka kimse yoktu.
232Please respect copyright.PENANAH35Tt7MYPM
Merdivenleri yavaşça inmeye başladı. Her adımda tahta basamakların iniltisi bir öncekine göre daha uzun sürdü; sanki adımları ağırlık ekliyordu. Holün ortasına geldiğinde tüm ev karanlıktı. Tek ışık, dışarıdaki ayın puslu parıltısıydı.
232Please respect copyright.PENANA2oSmdQBEM4
Burası böyle değildi, diye düşündü.
Bu ev karanlıkken bile daha… ölüydü.
Ama şimdi ölü değil, uyanmış gibiydi.
232Please respect copyright.PENANAa09WYGNdcH
Mutfağa vardığında kapının açık olduğunu gördü. Oysa gelirken kapatmıştı. Yavaşça içeri adım attı. Masanın üzerinde hiçbir şey yoktu, çekmeceler kapalıydı, pencere yerli yerindeydi.
232Please respect copyright.PENANA6uReSZkx1n
Sonra gözü tezgâhın üzerindeki eski ahşap kesme tahtasına takıldı.
Tahtanın ortasında küçük bir çizik vardı.
İnce, taze bir çizik.
Ahşabın rengi yeni açığa çıkmıştı.
232Please respect copyright.PENANAWZfvJmad7J
Sanki biri bıçakla üzerinden geçmişti.
232Please respect copyright.PENANANceEykVMPR
Katie’nin boğazı kurudu. Evde biri varsa bile gizlenmeyi bilmiyordu. Veya tam tersine — fark edilmesini istiyordu.
Kesme tahtasına yaklaşırken, bıçağın yanında olmadığını fark etti. Bunu önemsememek istese bile zihninin arka tarafında bir sancı bıraktı.
232Please respect copyright.PENANAcGVhnlwhvP
Tam geri dönerken arkasından bir ses geldi.
232Please respect copyright.PENANACLVx7HeiAi
Tık.
Sanki biri masanın altındaki tahtaları tırnakla yoklamıştı.
232Please respect copyright.PENANA8eIjEoIVqS
Katie dönmedi.
Dönmek istemedi.
Sırtını döndüğünde bir şeyin hareket edeceğinden emindi.
232Please respect copyright.PENANAXh9brEmXKz
Holün karanlığına yürüdü. Derin bir nefes almaya çalıştı ama hava ağırdı; toz kokusu değil, daha eski bir şey…
Sanki odalar, yıllardır dokunulmamış cümleler fısıldıyordu.
232Please respect copyright.PENANAoMKRvSIlz6
Çalışma odasının kapısı açıktı. Bu sefer tamamen.
Işık yandı.
232Please respect copyright.PENANAnAIQ7ujdrg
Oda dağınık değildi. Kitaplar yerli yerindeydi. Rafların üzerinde duran eski Harowell belgeleri bile yerinden oynamamış gibiydi. Ama masada bir şey vardı:
232Please respect copyright.PENANARqUYWRsEJH
Yıllar önce kaybettiği küçük, metal bir kutu.
Üzerinde Harowell arması bulunan eski bir aile eşyası.
232Please respect copyright.PENANARNL4il8Ql2
Katie dondu.
Bu kutuyu çocukken kaybetmişti. O zamanlar odalar tek tek aranmış, kutunun düştüğü ya da atıldığı düşünülmüştü.
232Please respect copyright.PENANAF1zuzMC505
Peki burada ne arıyordu?
Üstelik masanın ortasında — sanki biri bunu özel olarak koymuş gibi?
232Please respect copyright.PENANAbEJ6sI5lgA
Kutuyu açmadan önce, evde bir yerden ince bir hışırtı duyuldu.
Perdenin sürtünmesi gibi.
Bir gölgenin kaçışı gibi.
232Please respect copyright.PENANAUU4djWn3CE
Katie, elleri titrerken kutunun kapağını kaldırdı.
232Please respect copyright.PENANAY9G6A8mLU2
İçinde yalnızca bir şey vardı.
232Please respect copyright.PENANAbuleracLA8
Çok eski, solmuş bir fotoğraf.
Fotoğrafta Harowell ailesi büyük merdivenlerde poz vermişti.
Ama fotoğrafın sağ alt köşesinde tuhaf bir leke vardı — siyah, dumanlanmış gibi, şekli bozulmuş bir kararma.
232Please respect copyright.PENANAZMrEQyQqVh
Yakından baktığında lekedeki form yavaş yavaş belirginleşiyordu.
232Please respect copyright.PENANAkoc62TTI5J
Bir yüz.
Tam seçilemeyen, ama ona baktığından emin olduğu bir yüz.
232Please respect copyright.PENANAU6IW9TtrNa
O an holün karanlığından bir ses yükseldi:
232Please respect copyright.PENANA7Mm2bd9DB9
“Katie…”
232Please respect copyright.PENANAUo96X9DhrX
Fısıltı değildi.
Rüzgâr değildi.
Hayal değildi.
Birinin boğuk, kısık, nefesi eksik bir çağrısıydı.
232Please respect copyright.PENANAW0SaRlmZf7
Katie’nin elindeki fotoğraf titredi.
Yavaşça geri çekildi.
Ayakları masaya çarptı.
Hol karanlıktı ama o karanlığın içinde, merdivenin dibinde bir siluetin kıpırdadığını gördü.
232Please respect copyright.PENANA995MIW0CT3
Bir adım.
Sonra bir adım daha.
Ama ayak sesi yoktu.
232Please respect copyright.PENANAJRSkoXKSvj
Katie, kalbinin boğazında attığını hissederek geri çekildi.
Siluet yaklaşmıyordu — sadece orada duruyordu.
232Please respect copyright.PENANAMSJPztL7tM
Ama onu izliyordu.
Bu kesin.
232Please respect copyright.PENANAgMY7Q6q4Zc
Katie, nefesi kesilirken fısıldadı:
“Kim var orada?..”
232Please respect copyright.PENANAkAwIGDcmab
Cevap gelmedi.
Siluet hareket etmedi.
Ama evin içindeki tüm hava, birden, sanki o varlık nefes almış gibi dalgalandı.
232Please respect copyright.PENANA8mdmXD4HC8
Katie, ışığı kapatıp odadan çıktı.
Merdivenin dibine baktığında hiç kimse yoktu.
Sadece karanlık.
Sadece derin sessizlik.
232Please respect copyright.PENANAK7hKAwBWRs
Ama artık biliyordu:
Evde yalnız değildi.
Ve bu varlık, Katie’yi tanıyordu.
Çok eski bir tanışıklık gibi…
Hâlâ bitmemiş bir döngü gibi.
ns216.73.216.48da2


