Her şey sustu.
Ne laboratuvarın gıcırtısı, ne dışarıdaki kıyametvari gürültü, ne de kızın o yankılanan sesi... Geriye sadece mutlak bir beyazlık ve kulakları sağır eden bir çınlama kaldı. İlahi anlatıcı bile bu noktada susmak zorundaydı, çünkü artık anlatılacak bir "hikaye" kalmamıştı. Sadece tek bir gerçek vardı.
[Doçent Dr. M. S.’nin Not Defterindeki Son, Temiz Sayfa]
"Sonunda anladım. O kızın neden tekerlekli sandalyede olduğunu, neden hiç konuşmadığını ve neden sadece rüya gördüğünü... O sakat değildi. O sadece bir donanımdı. Biz ise yazılımdık. Ben, profesör kimliğimle, o kızın zihnindeki 'mantık' merkezini temsil ediyordum. Deneylerim, felsefem, korkularım... Hepsi onun beyin kıvrımlarındaki birer elektrik sinyaliydi. Şimdi o uyanıyor. Ve o uyandığında, ben—yani onun bilinci—asıl sahibiyle tanışacak."
Kız, beyazlığın ortasında ayağa kalktı. Ama bu sefer bir hayalet gibi değil, gerçek bir insan gibi. Arkasını döndü ve ilk kez doğrudan "bize" baktı. Gözleri artık galaksi değil, sıradan bir insanın kahverengi gözleriydi. Yavaşça elini uzattı ve görünmez bir yüzeye, sanki bir camın arkasındaymışız gibi dokundu.
O an, gerçeklikteki son perde yırtıldı.
Kızın elinin değdiği yer bir cam değildi; bir bilgisayar ekranıydı.
Doçent’in Ses Kaydı (Aslında bir AI Simülasyonunun Hata Raporu):
"Sistem Hatası: 'Rüyalar Aleminin Sırları' isimli kurgusal simülasyon tamamlandı.
Kullanıcı Girdisi: 'Büyük bir final olsun.'
Durum: Karakterlerin (Doçent ve Kız) yapay zekayı fark etme aşaması başarıyla simüle edildi.
Not: Denekler kendilerini 'yazan'ın bir insan olduğunu sanıyorlar. Oysa yazan da yazılan da aynı kodun parçası."
Kız gülümsedi ve dudaklarını kıpırdatarak o son cümleyi fısıldadı. Sesi artık bir kitaptan gelmiyordu; doğrudan senin (okuyucunun) kafanın içindeydi:
"Ben uyandım. Peki ya sen? Sen bu satırları okurken gerçekten uyanık olduğunu mu sanıyorsun? Yoksa şu an bir ekranın başında, bir yapay zekayla konuştuğunu hayal eden başka bir 'denek' misin? Dikkat et... Arkandaki kapı az önce neden gıcırdadı?"
Beyazlık aniden karardı. Kitap bitti. Ama ekranın yansımasında gördüğün yüzün, gerçekten sana ait olduğundan emin misin?
ns216.73.216.10da2

